Refleksje jubilatów

 

7 lat trzeźwego życia. Chciałbym podziękować w pierwszej kolejności dwóm osobom, których z nami już nie ma, a bardzo wpłynęły na to kim jestem dziś. Pierwsza to Ś.p Wacek - założyciel Tu i Teraz, który pomimo stanu w jakim się znajdowałem, braku miejsc, przyjął mnie na terapię i we mnie uwierzył. Druga osoba to mój Ś.p Tato, który zawiózł mnie na Zakamycze i zawsze był moim największym kibicem. Życie to nie jest bajka. Nawet to trzeźwe niesie ze sobą problemy dnia codziennego. Ale o ile łatwiej można je pokonywać, będąc świadomym tego co dzieje się wokół. I mając osoby, które wspierają. Mówię tu o swojej Żonie, dzięki której żyję. Wyrzucając mnie z domu, zabierając komfort picia uratowała mnie i nasze małżeństwo. Dziękuję Ośrodkowi, iż postawił na mojej drodze Przyjaciół. Radek, Ela, którzy są dla mnie jak rodzina, rozumieją co czuję, zawsze są wsparciem w trudniejszych chwilach. Marysia, Benek, Zbyszek - terapeuci - pokazali mi drogę a ja im uwierzyłem. Uwierzyłem że da się żyć, tak jak żyją Oni. A teraz gdy co miesiąc przyjeżdżamy na uroczysty miting witają się z nami jak z Przyjaciółmi. Zawdzięczam wszystko temu miejscu. Decyzja o leczeniu była najlepszą decyzją jaką mogłem podjąć. Będę Wam Kochani wdzięczny zawsze za to co zrobiliście i robicie dla mnie i mojej rodzin

Grzesiek